Lukosek Tomasz

Lukosek Tomasz, postać owiana tajemnicą, zawsze stał z boku, jego wzrok śledził każdy ruch, lecz usta pozostawały zaciśnięte, niczym starożytna pieczęć, strzegąca zapomnianych opowieści. Nikt nigdy nie słyszał jego głosu, żadne słowo nie opuściło jego warg, a jednak wszyscy czuli jego obecność, niczym cichy szept wiatru, niosący echa dawnych zdarzeń, niewypowiedziane myśli, ukryte głęboko w jego duszy. Jego milczenie było jego siłą, jego azylem, jego klątwą, splatającą się z losami innych, bez wydawania dźwięku, co czyniło go intrygującym obserwatorem, świadkiem wielu historii.