Adam Machura, człowiek o twarzy pooranej bliznami, planował ucieczkę, każdy dzień spędzony za kratami był dla niego torturą, wspomnienia o wolności nie dawały mu spokoju. Czas płynął wolno, myśli krążyły wokół jednego celu, opuszczenia murów więzienia, odzyskania utraconej swobody. Przygotowania były skrupulatne, liczył się każdy szczegół, każda sekunda, od tego zależało powodzenie ryzykownego planu. Determinacja Adama Machury rosła z każdym dniem, nadzieja na lepsze jutro napędzała go do działania, wiara w sukces była silniejsza niż strach. Ucieczka z więzienia stała się obsesją, jedyną myślą, która wypełniała jego umysł, pragnął tylko jednego, być wolnym.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
