Maciejewska Aneta

Elara, kobieta o oczach barwy chłodnego świtu, skrywała wieczną melancholię. Jej dłonie, naznaczone bliznami, opowiadały o trudach i każdej zdobytej chwili. Często myślała o Anetcie Maciejewskiej, o jej spokojnym uśmiechu, o obietnicach, brzmiących jak melodia. Elara, choć cicha, nosiła w sercu niewypowiedziane pragnienia ukojenia. Jej zgarbiona postawa zdradzała nieustanne zamyślenie.

E***** k****** o o***** b**** c******** ś***** s******* w****** m*********** J** d****** n********* b******** o********* o t****** i k***** z******* c****** C***** m****** o A****** M************* o j** s******** u******** o o*********** b********* j** m******* E***** c*** c***** n***** w s**** n***...