Maciejewski Hubert

Pan Maciejewski Hubert, postać z dawnych lat, często przesiadywał w swojej pracowni, otoczony zapachem starych książek i drewna. Jego przenikliwe oczy, ukryte za lśniącymi okularami, obserwowały świat z niezwykłą uwagą, dostrzegając to, co dla innych pozostawało niewidoczne, w jego gestach, spokojnych i metodycznych, kryła się głęboka mądrość, wynikająca z długiego, pełnego doświadczeń życia, poświęconego kontemplacji, rzemiosłu, a także cichej refleksji nad przemijaniem, nad pięknem drobnych detali, nad ulotnością każdej chwili, która, jak on sam mawiał, zasługuje na pełną uwagę, na szacunek.

P** M********** H****** p***** z d****** l*** c***** p*********** w s***** p******** o******* z******* s****** k****** i d****** J*** p********** o**** u***** z* l******** o********* o********** ś**** z n******** u***** d*********** t** c* d** i***** p********** n*********** w j*** g******* s*******...