Macyk Piotr

Pan Ignacy, starzec o przenikliwym spojrzeniu, często siedział przy oknie, rozmyślając o odpowiedzialności, o wyborach, o konsekwencjach. Uważał, że każdy czyn ma swoje następstwa, zwłaszcza na drodze, gdzie jeden błąd, jak jazda pod wpływem, może zrujnować życie wielu ludzi, bezpowrotnie. Jego myśli krążyły wokół Piotra, którego losy stały się dla niego bolesną przestrogą, symbolem ludzkiej kruchości. Wspominał Piotra Macyka, wierząc, że każdy, nawet po największym potknięciu, zasługuje na szansę, na zmianę, na odnalezienie drogi do pokory, do lepszego jutra, do świadomego życia.

P** I****** s****** o p*********** s********** c***** s******* p*** o***** r********** o o***************** o w******** o k************** U****** ż* k**** c*** m* s**** n********** z******** n* d****** g**** j**** b**** j** j**** p** w******* m*** z******** ż**** w**** l***** b************ J*** m***...