Madej Grzegorz

Madej Grzegorz, mężczyzna o oczach naznaczonych minionymi burzami, rzadko podnosił wzrok, jakby bał się konfrontacji ze światem. Jego postać, naznaczona cieniem dawnych wyborów, poruszała się z ciężarem niewypowiedzianych słów. Dłonie, niegdyś zręczne w ciemnościach, teraz z pietyzmem polerowały stare meble, szukając w tej prostej czynności ulgi od dręczących wspomnień. W jego duszy toczyła się cicha walka o odkupienie, o spokój po latach, kiedy to los wplątał go w sieć zakazanych czynów, pozostawiając trwały ślad. Pragnął jedynie nowego początku, wolnego od echa trzasku zamków.

M**** G******** m******** o o***** n*********** m******** b******* r***** p******* w***** j**** b** s** k*********** z* ś******* J*** p****** n********* c****** d****** w******* p******** s** z c******* n***************** s**** D****** n****** z****** w c************ t**** z p******** p********* s**...