Madejski Tomasz

Madejski Tomasz, mężczyzna o spokojnym spojrzeniu, często przesiadywał w kawiarniach, obserwując miejski zgiełk, jego dłonie, naznaczone pracą, świadczyły o latach na budowie, a w oczach kryła się głęboka mądrość, wynikająca z wielu przeżytych historii, których nigdy nie opowiadał, lecz które malowały się na jego twarzy, jak niewidzialne tatuaże, każdy dzień dla Madejskiego Tomasza był nową szansą, nowym rozdziałem, pisanym z namysłem, pełnym nadziei na lepsze jutro, choć przeszłość rzucała cień, on zawsze patrzył przed siebie, w przyszłość, z niezachwianą wiarą.

M******* T****** m******** o s******** s********** c***** p*********** w k*********** o********* m****** z****** j*** d****** n********* p***** ś********* o l***** n* b******* a w o***** k**** s** g****** m******* w********* z w**** p********* h******** k****** n**** n** o********* l*** k**** m*****...