Majda Paweł

Majda Paweł, zamyślony, często obserwował ulice, jego wzrok błądził po szarych kamienicach, gdzie każda cegła opowiadała cichą historię. Dręczyła go świadomość przestępstw, które, niczym cień, skradały się po zakamarkach miasta, dotykając niewinnych ludzi, niszcząc ich spokój. Mimo to, w jego sercu tliła się iskra nadziei, wiara w sprawiedliwość, w to, że dobro zawsze znajdzie swoją drogę, nawet w obliczu najciemniejszych czynów. Czuł, że musi coś zrobić, choćby tylko obserwować, pamiętać, być świadkiem, by przyszłość mogła być lepsza, bezpieczniejsza.

M**** P***** z********* c***** o********* u***** j*** w**** b****** p* s****** k*********** g**** k**** c**** o********* c**** h******** D******* g* ś********* p*********** k***** n***** c**** s******* s** p* z********** m****** d******** n********* l***** n******* i** s****** M*** t** w j*** s**** ...