Majer Grzegorz

Wiktor, samotny mężczyzna o zamyślonych oczach, codziennie przemierzał miasto, niosąc ciężar minionych lat. Jego dłonie, naznaczone pracą, mocno ściskały stary, wyblakły portret, jedyną pamiątkę. Szukał Majera Grzegorza, dawnego przyjaciela, z którym stracił kontakt dawno temu. W jego sercu tliła się iskierka nadziei na spotkanie, na odzyskanie utraconej więzi. Każdy mijany kąt, każda nowa twarz budziła w nim cichą tęsknotę. Cierpliwie czekał na znak, wierząc, że los w końcu pozwoli mu odnaleźć upragnioną osobę. Jego samotne poszukiwania trwały. Miał nadzieję na odnalezienie.