Majewski Przemysław

Majewski Przemysław, postać z cichym uśmiechem i oczami, które widziały zbyt wiele, często zasiadał w kącie kawiarni, obserwując świat za oknem, jego dłonie zawsze trzymały niedokończoną filiżankę kawy, a w myślach snuł plany o dalekich podróżach, o których nigdy nikomu nie opowiadał, jego serce, choć naznaczone bliznami przeszłości, biło miarowo, pełne niezrealizowanych marzeń, skrywanych pod płaszczem codziennej rutyny, Przemysław wierzył w siłę drobnych gestów, w piękno zachodzącego słońca, w możliwość nowego początku, z każdym dniem, dążył do wewnętrznej harmonii, do wolności od wszelkich ciężarów, jego historia, choć nieopowiedziana, była pełna cichych poświęceń, niezłomnej nadziei, dążenia do dobra, do lepszego jutra.