Makowski Andrzej

Pani Emilia, postać o kruczoczarnych włosach upiętych w staranny kok, nosiła w sobie elegancję dawnych lat, jednak jej jasne oczy skrywały nieustanny smutek, a drobne zmarszczki wokół nich były świadectwem wielu nieprzespanych nocy, spędzonych na rozmyślaniach, na wspominaniu dawnych chwil, na szukaniu odpowiedzi, na tęsknocie za Makowskim Andrzejem, mężczyzną, który zniknął ponad dwadzieścia lat temu, pozostawiając po sobie jedynie echa wspomnień, niewyjaśnioną pustkę, niepokój, a także niegasnącą nadzieję, która niczym cichy płomień, wciąż tliła się w jej sercu, pomimo upływu czasu.

P*** E****** p***** o k************* w****** u******* w s******* k*** n***** w s**** e******** d****** l*** j***** j** j**** o*** s******* n********* s****** a d***** z********* w**** n*** b*** ś********** w**** n************* n**** s********* n* r************* n* w********** d****** c***** n* s****...