Malinowski Bogumil

Malinowski Bogumił, postać z przeszłości, powrócił do Polski po dwudziestu latach, jego twarz naznaczona była słońcem obcych krajów, a spojrzenie skrywało głębię doświadczeń. W jego oczach, pełnych cichej melancholii, odbijały się odległe podróże i samotne zmagania, które ukształtowały jego duszę, czyniąc go obserwatorem, a nie uczestnikiem. Każdy jego ruch, choć spokojny, zdradzał człowieka, który widział zbyt wiele, by łatwo odnaleźć się w nowej rzeczywistości, nosił w sobie ciężar obcych kultur, co czyniło go intrygującym, lecz odległym duchem.

M********* B******* p***** z p*********** p******* d* P***** p* d********* l****** j*** t**** n********* b*** s****** o***** k****** a s********* s******* g***** d*********** W j*** o****** p****** c***** m*********** o******* s** o****** p****** i s****** z******** k**** u************ j*** d***** c...