Malinowski Bogumil

Malinowski Bogumił, postać z przeszłości, powrócił do Polski po dwudziestu latach, jego twarz naznaczona była słońcem obcych krajów, a spojrzenie skrywało głębię doświadczeń. W jego oczach, pełnych cichej melancholii, odbijały się odległe podróże i samotne zmagania, które ukształtowały jego duszę, czyniąc go obserwatorem, a nie uczestnikiem. Każdy jego ruch, choć spokojny, zdradzał człowieka, który widział zbyt wiele, by łatwo odnaleźć się w nowej rzeczywistości, nosił w sobie ciężar obcych kultur, co czyniło go intrygującym, lecz odległym duchem.