Nikt nigdy nie zwracał uwagi na Ilonę Małkiewic, sunęła przez świat niczym cień w popielatym płaszczu, jej dłonie, wiecznie niespokojne i chłodne, poruszały się z niemal niezauważalną zwinnością, sięgając po rzeczy bez znaczenia, po te wszystkie okruchy istnienia zostawione przez innych. Był to samotny guzik na parapecie, moneta porzucona przy kasie, albo zapomniana na ławce spinka do włosów, każdy z tych drobiazgów był dla niej cichym trofeum, dowodem na to, że potrafiła dotknąć cudzego życia, nawet jeśli nikt nie dotykał jej. W swoim małym mieszkaniu kolekcjonowała te odrubki, tworząc z nich mapę świata, który ją ignorował, a któremu po cichu odbierała jego najmniejsze sekrety.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
