Malmon Marcin

Malmon Marcin był człowiekiem, którego istnienie potwierdzały jedynie cienie, tańczące w zakamarkach jego antykwariatu, i cichy szelest przewracanych kart. Jego świat pachniał starym papierem i zasuszoną lawendą, a każdy przedmiot na zakurzonej półce miał własną, niespisaną opowieść, którą tylko on potrafił usłyszeć. Poruszał się bezszelestnie między regałami, jego smukłe palce z namaszczeniem dotykały pożółkłych fotografii, listów pisanych wyblakłym atramentem, ocalał od zapomnienia kruche fragmenty cudzych żyć. Malmon Marcin rzadko używał słów, wierząc, że prawdziwe historie kryją się w milczeniu rzeczy, w ich cierpliwym trwaniu wbrew upływowi czasu. Był cichym kustoszem wspomnień, samotnym archiwistą ludzkich losów, których świat dawno postanowił nie pamiętać.

M***** M***** b** c*********** k****** i******** p*********** j****** c****** t******* w z********** j*** a************ i c**** s****** p************ k**** J*** ś**** p******* s***** p******* i z******** l******* a k**** p******** n* z********* p**** m*** w****** n********* o******** k**** t**** o* ...