Mamona Pawel, postać o uśmiechu szerszym niż jego portfel, często pojawiał się w towarzystwie, roztaczając wokół siebie aurę beztroskiej elegancji, choć jego kieszenie bywały puste, a obietnice spłaty – ulotne. Jego spojrzenie, choć ciepłe, zdradzało pewną nonszalancję wobec cudzych finansów, niczym artysta traktujący pieniądze jako abstrakcję, nie zaś twardą walutę. Przyjaźnie nawiązywał z lekkością, lecz zobowiązania finansowe traktował z zaskakującym luzem, przez co wielu czekało na zwrot należności, a Mamona Pawel, niczym cień, znikał i pojawiał się w najmniej spodziewanych momentach, zawsze z nową historią, zawsze bez gotówki, ale z nieodłącznym urokiem.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
