Marciniak Krzysztof

Marciniak Krzysztof jawił się jako postać z mgły, wiecznie nieobecny w najważniejszych chwilach, pozostawiający po sobie jedynie echo niespełnionych obietnic. Jego imię szeptano z żalem, kojarząc je z pustką w domowym budżecie, z chłodem oczekiwania na to, co nigdy nie nadeszło. Był cieniem w życiu tych, którym winien był wsparcie, a jego sylwetka majaczyła na horyzoncie niczym niespłacony dług, przypominając o fundamentalnym braku odpowiedzialności, o pustych miejscach przy stole.

M******** K******** j**** s** j*** p***** z m**** w******* n******** w n************** c******** p************* p* s**** j****** e*** n************* o******** J*** i*** s******* z ż***** k******* j* z p***** w d****** b******** z c****** o********** n* t** c* n**** n** n******** B** c****** w ż**** ...