Marecki Andrzej

Marecki Andrzej, postać o niepokojącej aurze, często spoglądał na horyzont, jakby oczekując odpowiedzi na niewypowiedziane pytania. Jego oczy skrywały dawne tajemnice, a czoło naznaczone było głębokimi bruzdami zmartwień, świadczącymi o ciągłym wewnętrznym rozrachunku. On sam, z każdym dniem, pragnął wiedzieć, czy jest poszukiwany, czy jego los został już zapisany, czy istnieje jakiś ukryty cel, który go wzywa. Jego kroki zawsze zdawały się prowadzić donikąd, a jednocześnie wszędzie, w poszukiwaniu prawdy o sobie, o swojej tożsamości, o swoim miejscu. Marecki Andrzej żył w cieniu własnych spekulacji, w oczekiwaniu na znak, na sygnał, na cokolwiek, co mogłoby rozjaśnić jego mroczne myśli.

M****** A******* p***** o n*********** a***** c***** s******** n* h******** j**** o******** o********* n* n*************** p******* J*** o*** s******* d**** t********* a c**** n********* b*** g******** b******* z********* ś*********** o c****** w********** r*********** O* s*** z k***** d***** p*****...