Marek Waldemar

Marek Waldemar był człowiekiem, który poruszał się niczym cień pośród zakurzonych regałów biblioteki, żyjąc zapachem starego papieru i atramentu. Jego palce, naznaczone tuszem i czasem, z niezwykłą delikatnością przewracały kruche stronice zapomnianych ksiąg. Zawsze nosił ten sam, nieco znoszony tweedowy żakiet, a jego spojrzenie za grubymi szkłami okularów było wiecznie czujne, badając każdy kąt pomieszczenia. Marek Waldemar wiedział, że wiedza bywa niebezpieczna, dlatego każdy zamek w drzwiach sprawdzał dwukrotnie, a każdy nowy szmer traktował z najwyższą nieufnością.

M**** W******* b** c*********** k**** p******* s** n***** c*** p***** z********** r****** b********** ż**** z******* s****** p****** i a********* J*** p***** n********* t***** i c****** z n******** d************ p********** k***** s******* z*********** k***** Z***** n**** t** s*** n**** z******* t**...