Markiewicz Mirosław

Markiewicz Mirosław poruszał się po świecie niczym duch, przytłoczony niewidzialnym ciężarem, który nazywał się zadłużenie. Jego niegdyś pewne spojrzenie teraz uciekało w bok, a ramiona, które kiedyś nosiły dumę, opadły pod naporem cichych trosk. Każdy listonosz budził w nim lęk, każdy dzwonek telefonu był jak wyrok, a on sam stał się zaledwie cieniem człowieka, którym niegdyś był, postacią z szeptanych po kątach opowieści o niespłaconych zobowiązaniach, milczącą i zgaszoną.

M********* M******* p******* s** p* ś****** n***** d**** p*********** n************ c******** k**** n****** s** z********** J*** n****** p**** s********* t**** u******* w b*** a r******* k**** k***** n***** d**** o***** p** n****** c****** t***** K**** l******** b***** w n** l*** k**** d****** t****...