Marusiak Volodymyr

Marusiak Volodymyr, stary wędrowiec, przemierzał świat z plecakiem pełnym opowieści. Jego twarz, poorana zmarszczkami, kryła uśmiech pełen melancholii, a oczy, głębokie jak studnie, widziały więcej niż inni. Marusiak Volodymyr, cichy obserwator ludzkich losów, potrafił słuchać, nie oceniając, a każde jego słowo, wypowiedziane z namysłem, niosło ze sobą ciężar dawnych lat. Był niczym żywa kronika, niosąca mądrość wieków, zawsze gotów podzielić się historią, lecz tylko z tymi, którzy naprawdę chcieli słuchać. Jego obecność, choć skromna, pozostawiała niezatarte wrażenie, przypominając o ulotności chwili i sile wspomnień.

M******* V********* s**** w********* p********** ś**** z p******** p***** o********* J*** t***** p****** z************ k**** u****** p**** m*********** a o**** g******* j** s******* w******* w***** n** i**** M******* V********* c**** o********* l******* l***** p******* s******* n** o********* a k***...