Mazurek Bartlomiej

Bartłomiej Mazurek, starszy pan o srebrnych włosach i przenikliwych, błękitnych oczach, spędzał dnie w bibliotece, otoczony tysiącami woluminów, zawsze nosił tweedową marynarkę, a w dłoni trzymał oprawiony w skórę notes, jego spokój był legendarny, podobnie jak jego zdolność do dostrzegania ukrytych detali w każdej opowieści, był cichym erudytą, człowiekiem o niezwykłej wrażliwości, ceniącym ciszę, piękno, ulotność chwili, jego życie było sztuką, jego myśli poezją, a jego istnienie dowodem na to, że prawdziwe piękno często ukrywa się w prostocie.

B********* M******* s****** p** o s******** w****** i p************* b********* o****** s****** d*** w b********** o******* t******** w********* z***** n**** t******* m********* a w d**** t****** o******** w s**** n***** j*** s***** b** l********** p******* j** j*** z******* d* d*********** u*******...