Mazurek Grzegorz

Grzegorz Mazurek, wysoki mężczyzna o melancholijnym spojrzeniu, przemierzał ulice miasta, jego kroki były powolne, jakby dźwigał na barkach ciężar całego świata. Ciemny płaszcz opinał jego szczupłą sylwetkę, skrywając zapewne wiele tajemnic, rysy twarzy zdradzały inteligencję, a może tylko zmęczenie życiem. W dłoni ściskał stary, skórzany notes, jego wiernego towarzysza, w którym zapisywał swoje przemyślenia, obserwacje i krótkie historie, ulotne chwile, które dostrzegał w codziennym zgiełku. Niewiele mówił, wolał słuchać, analizować, wyciągać wnioski, w jego oczach kryło się pragnienie zrozumienia, a może po prostu akceptacji.

G******* M******* w***** m******** o m************* s********** p********** u**** m****** j*** k**** b*** p******* j**** d****** n* b****** c***** c***** ś****** C***** p****** o***** j*** s******* s******** s******** z****** w**** t******** r*** t***** z******** i************ a m*** t**** z********...