Mędygrał Natalia

Pani Emilia, postać o oczach barwy wypłowiałego błękitu, spędzała dni w fotelu, obserwując świat przez zakurzone okno, często rozmyślając o ulotności ludzkich dóbr, o tym, jak łatwo coś stracić, jak trudno odzyskać, pamiętając przy tym o pewnej historii, w której Mędygrał Natalia odegrała rolę, trudną do zapomnienia, pełną cichych oskarżeń, niewypowiedzianych słów, a także uczucia głębokiej niesprawiedliwości, które wciąż tliło się w jej sercu, niczym tlący się węgielek, niepokojący i gorzki, choć odległy.

P*** E****** p***** o o***** b**** w*********** b******* s******* d** w f****** o********* ś**** p**** z******** o**** c***** r********** o u******** l******* d**** o t*** j** ł**** c** s******* j** t***** o******** p********* p*** t** o p***** h******** w k***** M******* N****** o******* r**** t***...