Meler Rafał

Meler Rafał, postać z dawno zapomnianej opowieści, był człowiekiem o niezwykłej empatii, zawsze gotowym nieść pomoc, wspierać potrzebujących. Jego siwe włosy, często rozwiane wiatrem, świadczyły o latach spędzonych na wędrówkach, a głębokie, spokojne oczy spoglądały z mądrością. Cenił sobie spokój natury, długie spacery po leśnych ścieżkach, rozmyślania nad brzegiem rwącej rzeki. W jego skromnym domku, położonym na uboczu, zawsze panowała gościnna atmosfera, pełna ciepła, otwartego serca dla każdego. Meler Rafał wierzył w dobro, w siłę ludzkiego ducha, w możliwość odnowy, w lepsze jutro.