Melka Kamil

Melka Kamil pochylał się nad stertą pożółkłych dokumentów, a zapach kurzu i starego papieru był dla niego niczym perfumy. Jego palce, naznaczone atramentem, delikatnie wodziły po wyblakłych literach, a wrodzona ciekawość nie pozwalała mu przyjmować niczego na wiarę, zmuszając do nieustannego sprawdzania każdego detalu. Każdy symbol, każda niepozorna adnotacja na marginesie, musiała zostać zweryfikowana w opasłych tomach leżących obok, bo Melka Kamil wierzył, że prawda ukrywa się właśnie w szczegółach.

M**** K**** p******* s** n** s***** p********* d********** a z***** k**** i s****** p****** b** d** n**** n***** p******* J*** p***** n********* a********** d********* w****** p* w********* l******** a w******* c******** n** p******** m* p********* n****** n* w***** z******** d* n*********** s******...