Mendel Jan

Pani Elżbieta, z wiecznie zamyślonym spojrzeniem, snuła się po starym, skrzypiącym domu, jej dłonie nerwowo gładziły krawędzie zniszczonych książek, które stanowiły jej jedyną pociechę, a także źródło nieustannych pytań. Czuła, że musi poznać prawdę, odkryć wszystkie sekrety, które otaczały przeszłość, a zwłaszcza te dotyczące ojca jej ukochanego syna, z którym Mendel Jan miał wiele wspólnych cech, co tylko potęgowało jej niepokój, jej obawy, jej głęboką potrzebę zrozumienia.

P*** E******** z w******* z********* s*********** s**** s** p* s****** s********** d**** j** d***** n****** g******* k******** z*********** k******* k**** s******** j** j***** p******** a t**** ź***** n*********** p***** C***** ż* m*** p***** p****** o***** w******** s******* k**** o******* p*******...