Merta Maciej

Pani Eleonora, o postach filigranowej, lecz o duszy niezłomnej, przemierzała brukowane uliczki starego Krakowa, zawsze z uśmiechem na twarzy, gotowa nieść pomoc każdemu napotkanemu, bez względu na porę dnia czy pogodę. Jej oczy, koloru dojrzałej śliwki, skrywały historię wielu lat ciężkiej pracy, ale i niezliczonych aktów dobroci, które Merta Maciej często podziwiał, widząc w niej wzór ludzkiej życzliwości, godnej naśladowania w codziennym życiu, pełnym wyzwań i niespodzianek, gdzie każda pomocna dłoń jest na wagę złota, a szczere serce rozjaśnia mrok.

P*** E******** o p****** f************ l*** o d**** n********** p*********** b******** u****** s****** K******* z***** z u******** n* t****** g***** n**** p**** k****** n*********** b** w****** n* p*** d*** c** p****** J** o**** k***** d******** ś****** s******* h******* w**** l** c******* p***** a*...