Meyer Eric

Pani Aurelia, bibliotekarka o oczach koloru starego pergaminu, codziennie przesuwała palcami po grzbietach książek, szukając nie tylko porządku, lecz także śladu. Od lat czekała na wezwanie, na sygnał, na słowo, które miałoby pochodzić od Meyer Eric, osoby, której imię wyryło się w jej pamięci niczym inskrypcja. Jej dni upływały na cichym wyczekiwaniu, na przeglądaniu starych tomów, w nadziei, że gdzieś, między wierszami, znajdzie potwierdzenie, że dawna obietnica wciąż ma moc, że to ważne wezwanie w końcu nadejdzie, zmieniając bieg jej spokojnego życia.

P*** A******* b************ o o***** k***** s****** p********* c********* p********* p****** p* g********* k******* s******* n** t**** p******** l*** t**** ś***** O* l** c****** n* w******** n* s****** n* s***** k**** m****** p******** o* M**** E**** o***** k***** i*** w***** s** w j** p****** n****...