Michał Maciołek

Michał Maciołek kurczowo trzymał kierownicę, czując lepki pot na dłoniach i uporczywe pulsowanie w skroniach, każde mijane auto wydawało mu się policyjnym radiowozem, a szum opon na mokrym asfalcie brzmiał jak syrena, wiedział doskonale, że nie powinien tu być, że łamie prawomocny zakaz i ryzykuje absolutnie wszystko, lecz wizja utraty ostatniej szansy była gorsza niż strach, pchała go naprzód wbrew rozsądkowi, wbrew prawu, wbrew sobie samemu, czyniąc go więźniem własnej decyzji.

M***** M******* k******* t****** k********** c***** l**** p** n* d******* i u******** p********* w s********* k**** m***** a*** w******* m* s** p********* r********** a s*** o*** n* m***** a******* b****** j** s****** w******* d********* ż* n** p******* t* b*** ż* ł**** p********* z**** i r******* a...