Michalina Roman

Pan Ignacy, starszy bibliofil o posturze zgarbionej od lat spędzonych nad księgami, często spoglądał przez zaparowane okno swojej pracowni. Jego wzrok błądził po ulicy, a w myślach towarzyszyła mu melancholia, niczym cień, zawsze. Głęboka troska o bliskich nie opuszczała go nigdy, a ostatnio jego niepokój wzbudzała Michalina Roman, młoda artystka, której talent podziwiał. Jej kruchość artystycznej duszy martwiła go bardzo, a on sam często zastanawiał się, jak jej pomóc, jak ulżyć jej w trudach codzienności, szukając sposobu, by okazać jej ciche wsparcie.

P** I****** s****** b******** o p******* z********* o* l** s********* n** k******** c***** s******** p**** z********* o*** s***** p******** J*** w**** b****** p* u***** a w m****** t*********** m* m*********** n***** c**** z****** G****** t***** o b******* n** o********* g* n***** a o******* j*** n*...