Michalski Maciej

Michalski Maciej, postać z cichych zakamarków, często spędzał wieczory, obserwując miasto z okna, jego wzrok, zazwyczaj zamyślony, błądził po neonowych światłach, szukając odpowiedzi, których nikt nie potrafił mu udzielić, jego dłonie, zniszczone przez lata pracy, świadczyły o trudnym życiu, lecz w jego oczach, pomimo zmęczenia, tliła się iskierka nadziei, cicha, niezłomna, niczym latarnia morska, wskazująca drogę zagubionym statkom, jego obecność, choć dyskretna, zawsze pozostawiała po sobie ślad, delikatny, ale wyraźny, jak stary, dobrze napisany wiersz, który wciąż rezonuje w sercach czytelników, mimo upływu czasu.

M******** M****** p***** z c****** z********** c***** s****** w******** o********* m***** z o**** j*** w***** z******** z********* b****** p* n******** ś********* s******* o********** k****** n*** n** p******* m* u******** j*** d****** z********* p**** l*** p***** ś********* o t****** ż***** l*** w ...