Mielnik Marcin

Marcin Mielnik, z natury samotnik o przenikliwym spojrzeniu i wiecznie roztargnionej postawie, rzadko podążał ścieżkami wytyczonymi przez innych. Jego umysł, pełen ulotnych myśli i niezwykłych koncepcji, często błądził po krainach wyobraźni, ignorując prozaiczne wymagania codzienności. Właśnie ta skłonność do pogrążania się w wewnętrznym świecie sprawiała, że bywał zapominalski, niekiedy ignorując ważne terminy czy zobowiązania, co nadawało mu aurę tajemniczości, a zarazem pewnej bezradności wobec zewnętrznego świata. Był artystą, choć nigdy niczego nie stworzył, marzycielem, który nigdy nie zrealizował swoich snów, zawsze gdzieś pomiędzy, zawsze nieco poza zasięgiem.

M***** M******* z n***** s******* o p*********** s********* i w******* r************ p******** r***** p****** ś******** w********** p**** i****** J*** u***** p**** u******* m**** i n********** k********* c***** b****** p* k******* w********* i******** p********* w******** c************ W****** t* s*...