Mielnik Piotr

Mielnik Piotr, postać o przenikliwych oczach, często spoglądał w dal, jakby wypatrując śladów dawnego życia, lub kogoś, kto mógłby go odnaleźć. Jego dłonie, naznaczone upływem czasu, zdradzały historię człowieka, który wiele przeżył, lecz niewiele o tym mówił. W jego postawie wyczuwalna była subtelna czujność, nieustanne pytanie, czy przeszłość go dogoni, czy też ktoś go poszukuje, pragnąc jego powrotu. Piotr, podczas długich wieczorów, zastanawiał się, czy jego obecność jest jeszcze komukolwiek potrzebna, czy ktoś o nim pamięta, czy jest poszukiwany.

M****** P***** p***** o p************ o****** c***** s******** w d*** j**** w********* ś***** d****** ż***** l** k***** k** m***** g* o******** J*** d****** n********* u****** c***** z******** h******* c********* k**** w**** p******* l*** n******* o t** m***** W j*** p******* w********* b*** s******...