Mierzejewski Tomasz

Mierzejewski Tomasz, postać o surowej twarzy i głębokim spojrzeniu, przemierzał zakurzone ulice, niosąc na barkach niewidzialny ciężar minionych lat, ciężar konsekwencji, które ukształtowały jego obecne życie, jego codzienność. Jego samotne wieczory wypełniały ciche rozmyślania, a każdy gest zdradzał wewnętrzną walkę, ciągłą refleksję nad przeszłością, nad karą, którą musiał odbyć, nad lekcją, jaką odebrał od losu, nad przyszłością. Mimo wszystko, w jego oczach tliła się iskierka nadziei, cicha obietnica wewnętrznego spokoju, wiara w możliwość odkupienia, w siłę przebaczenia, w wartość drugich szans, w niezłomność ludzkiego ducha.

M*********** T****** p***** o s****** t***** i g******* s********** p********** z******** u***** n***** n* b****** n*********** c***** m******** l*** c***** k************ k**** u************ j*** o***** ż***** j*** c*********** J*** s****** w******* w********* c**** r*********** a k**** g*** z******...