Milewicz Robert

Robert Milewicz, człowiek o dłoniach twardych jak stare rękawice bokserskie, wciąż powracał myślami do przeszłości, do zapachu zakurzonej sali gimnastycznej i echa uderzeń w ciężki worek, szukając w tłumie anonimowych twarzy tej jednej, znajomej sylwetki dawnego przyjaciela, z którym dzielił pot i marzenia, a każda kolejna walka, każdy kolejny trening, był tylko cichym wołaniem o powrót tamtych dni, o odnalezienie utraconej więzi, która definiowała jego młodość i nadawała sens każdemu ciosowi.

R***** M******** c******* o d******* t******* j** s**** r******* b********** w**** p******* m****** d* p*********** d* z****** z********* s*** g************ i e*** u****** w c***** w***** s******* w t***** a********** t***** t** j****** z******* s******* d****** p*********** z k***** d****** p** i m...