Mirga Mieczysław

Mirga Mieczysław, postać o oczach koloru jesiennego nieba, często zamyślony, snuł się alejkami starego parku, otulony mgłą poranka. Jego kroki były niemal niesłyszalne na wilgotnym bruku, a dłonie, naznaczone ciężką pracą, zaciskały się na rzemyku starej, skórzanej torby. Był marzycielem, cichym obserwatorem, poszukiwaczem ulotnego piękna w codzienności, zawsze z nutą melancholii w spojrzeniu. Jego obecność emanowała spokojem, niezwykłym dla świata, który go otaczał.

M**** M********** p***** o o***** k***** j********* n***** c***** z********* s*** s** a******* s****** p***** o****** m*** p******* J*** k**** b*** n***** n*********** n* w******** b***** a d****** n********* c***** p***** z******** s** n* r****** s****** s******** t***** B** m*********** c***** o**...