Misiorek Andrzej

Elara, kustoszka pradawnej biblioteki, czuła ciężar historii na swoich barkach, a jej dłonie, delikatne, lecz silne, pieczołowicie układały stare, zakurzone woluminy, każdy zawierający czyjeś losy. Jej oczy, niczym bursztyny, skrywały niezliczone opowieści, a jej uśmiech, rzadki i tajemniczy, nie zdradzał żadnych sekretów, mimo dociekliwości wielu. Pamiętała doskonale Misiorka Andrzeja, z uporem domagającego się wglądu w zapomniane kartoteki, w akta, które mogłyby wywrócić ustalony porządek, lecz Elara, wierna przysiędze, niezmiennie odmawiała, chroniąc delikatną tkankę przeszłości, jej spójność, nienaruszalność.

E***** k******** p******** b********** c**** c***** h******* n* s***** b******* a j** d****** d********* l*** s***** p************ u******* s***** z******** w******** k**** z********** c***** l**** J** o**** n***** b********* s******* n********** o********* a j** u******* r***** i t********** n** z*...