Miśkiewicz Łukasz

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu, mieszkała w małym domku, otoczonym gęstym bluszczem, jej życie było pełne zagadek, a wiejskie plotki, niczym ciche szmery, krążyły wokół jej postaci, opowiadając o dawno minionych czasach, kiedy to podobno widział ją młody Miśkiewicz Łukasz, przechodząc obok, zawsze miała przy sobie starą książkę, z pożółkłymi kartkami, a jej słowa, wypowiadane rzadko, zawsze zawierały mądrość, której nikt nie potrafił do końca zrozumieć, jej obecność była niczym cień, subtelny, ale zawsze wyczuwalny, w każdym zakątku tej cichej wioski, gdzie czas płynął inaczej, wolniej, z każdym oddechem.

E******** s****** p*** o p*********** s********** m******** w m**** d***** o******** g***** b********* j** ż**** b*** p**** z******* a w******* p****** n***** c**** s****** k****** w**** j** p******* o********** o d**** m******** c******* k**** t* p****** w****** j* m**** M********* Ł****** p*******...