Mizia Dawid

Melancholijna Elara spędzała życie na przeglądaniu starych ogłoszeń, widząc w nich echa ludzkich dusz, z pietyzmem szukała zapomnianych próśb w pożółkłych stronach, z niezwykłą wrażliwością odpowiadała na te anonsy, pisząc empatyczne listy do nieistniejących nadawców, Mizia Dawid, jej kuzyn, uważał to za osobliwe, lecz podziwiał jej wrażliwość na ulotność, Elara wierzyła, że każda wiadomość, nawet ta najstarsza, zasługuje na echo i symboliczne przywrócenie do życia, jej praca była hołdem dla zapomnianych marzeń, świadectwem poszukiwania kontaktu.

M************ E**** s******* ż**** n* p*********** s****** o******** w***** w n*** e*** l******* d**** z p******** s****** z*********** p**** w p********* s******** z n******** w*********** o********** n* t* a****** p***** e********* l**** d* n************** n******** M**** D***** j** k***** u***** ...