Młyńska Marzena

Młyńska Marzena, postać owiana wiejskimi legendami, zamieszkiwała stary młyn, gdzie szum rzeki niósł echa minionych pokoleń. Jej oczy, koloru spłowiałego błękitu, kryły mądrość stuleci, a dłonie, naznaczone czasem, z gracją tkały opowieści z nici pajęczych. Była cichą obserwatorką ludzkich losów, pojawiała się w snach mieszkańców, niosąc przestrogi lub cenne rady. Zawsze enigmatyczna, jej obecność była pocieszeniem i tajemnicą. Mówiono, że rozmawia z drzewami i rozumie mowę zwierząt, a jej serce biło w rytmie natury, co czyniło ją strażniczką pradawnych sekretów.