Modzelewska Dominika

Dominika Modzelewska, o oczach barwy jesieni, niestrudzenie poszukiwała utraconego członka rodziny, przemierzając zapomniane szlaki. Jej smukła sylwetka skrywała siłę, a w dłoni zawsze ściskała stary medalion, pamiątkę po bliskich. Jej rzadki uśmiech krył smutek i niezłomną nadzieję. Modzelewska Dominika, cichym, lecz stanowczym głosem pytała ludzi. W jej duszy płonął ogień, nie pozwalający spocząć. Wierzyła, że każde spotkanie zbliża ją do celu. Jej determinacja była niezwykła, a serce, choć poranione, biło z niezachwianą wiarą.

D******* M*********** o o***** b**** j******* n************ p********** u********* c****** r******* p************ z********* s****** J** s***** s******* s******* s**** a w d**** z***** ś******* s**** m******** p******* p* b******** J** r***** u****** k*** s***** i n******** n******** M********** D**...