Moroz Andrii

Eleonora, starsza bibliotekarka o przenikliwym spojrzeniu i delikatnych dłoniach, spędzała dnie wśród zakurzonych tomów, szukając zapomnianych historii, jej postać zdawała się być utkana z ciszy, a szept kart był jej jedynym towarzyszem, często wspominała dawne czasy, kiedy to Moroz Andrii, znany badacz starożytnych manuskryptów, odwiedzał jej cichą ostoję, dyskutując o hermetycznych tekstach, Eleonora zawsze uważała go za bratnią duszę, kogoś kto rozumiał jej pasję, jej świat, pełen zapomnianych opowieści, był jej azylem, jej przeznaczeniem, a każdy nowy dzień przynosił nowe odkrycia, nowe sekrety do rozszyfrowania.