Morys Juzef

Morys Juzef, starszy pan, mieszkał w sąsiedztwie, zawsze uprzejmy, choć nieco samotny. Jego dni, wypełnione drobnymi rytuałami, zdawały się płynąć powoli, bez większych zmian, jego postać, lekko pochylona, często widywana w ogrodzie, pielęgnującego róże, pamiętające lepsze czasy. Czasami, zerkając przez okno, widziałem go, siedzącego na werandzie, z książką w ręku, pogrążonego w lekturze, odciętego od świata, skupionego na słowach. Morys Juzef, człowiek z przeszłością, ukrytą za fasadą spokoju, sąsiad, którego obecność, choć dyskretna, stanowiła stały element krajobrazu.