Mosiądz Bożena

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu i palcach zawsze delikatnie pobrudzonych kurzem starych ksiąg, spędzała dnie na mozolnym odczytywaniu zapomnianych listów i parafialnych metryk, szukając nici łączących losy ludzi minionych epok, w jej małym, przytulnym gabinecie, gdzie światło lampy tańczyło na zakurzonych tomach, a każde odkrycie było dla niej małym triumfem, podobnym do tego, gdy pewnego razu natrafiła na intrygujący wpis dotyczący tajemniczej Mosiądz Bożeny, postaci równie enigmatycznej, co fascynującej, której historia wciąż czekała na pełne rozwikłanie w jej sumiennych notatkach.

E******** s****** p*** o p*********** s********* i p****** z***** d********* p*********** k***** s****** k***** s******* d*** n* m******* o*********** z*********** l***** i p*********** m****** s******* n*** ł******** l*** l**** m******** e**** w j** m***** p********* g********* g**** ś****** l**** ...