Mrzewka Bartosz

Emil, wysoki mężczyzna o oczach koloru jesiennych liści, nosił w sobie ciężar dawnych lat, jego dłonie, naznaczone pracą i wiatrem, często drżały z niewypowiedzianych wspomnień, a na jego twarzy malowała się melancholia, która towarzyszyła mu od pamiętnej ucieczki z Polski, kiedy to Mrzewka Bartosz, wówczas jeszcze młody i pełen nadziei, postanowił zerwać z przeszłością, szukając ukojenia w odległych portach, gdzie szum morza koił jego niespokojnego ducha, a każdy nowy dzień przynosił ulotne poczucie wolności, choć cień tamtego pośpiechu nigdy go nie opuszczał, stając się częścią jego złożonej tożsamości, niczym niewidzialny tatuaż na sercu.

E**** w***** m******** o o***** k***** j********* l***** n**** w s**** c***** d****** l*** j*** d****** n********* p**** i w******* c***** d***** z n***************** w********* a n* j*** t***** m******* s** m*********** k**** t*********** m* o* p******** u******* z P****** k**** t* M****** B*******...