Myca Artur

Pan Feliks, samotny archiwista, spędzał dnie w otoczeniu starych dokumentów, świadków historii, szukając zapomnianych opowieści. Jego biurko zawsze tonęło w stosach pożółkłych papierów, a każdy z nich skrywał dawne sekrety, ludzkie losy. Pewnego popołudnia, porządkując zbiory, natrafił na kartę biblioteczną z imieniem Myca Artur. To imię, choć nieznane, stało się dla niego symbolem wszystkich tych, którzy, choć zapomniani, tworzyli przeszłość, pozostawiali po sobie cichy ślad w annałach dziejów. Wierzył, że każda taka wzmianka zasługuje na pamięć, na swój własny, mały hołd.

P** F****** s****** a********** s****** d*** w o******** s****** d********** ś******* h******** s******* z*********** o********* J*** b***** z***** t***** w s****** p********* p******** a k**** z n*** s****** d**** s******* l****** l**** P****** p********** p********** z****** n******* n* k**** b***...