Myśliński Roman był postacią, której przeszłość kryła w sobie wiele tajemnic, a jego ucieczka przed własnym cieniem stała się motywem przewodnim całej egzystencji. Czasem wydawało się, że poszukują go nie tylko ludzie, lecz także nieugięte prawa natury, z którymi nieustannie walczył, pragnąc odnaleźć spokój. Jego spojrzenie, choć bystre, często zdradzało wewnętrzny niepokój, a każde słowo ważył z rozwagą, jakby obawiał się konsekwencji swych czynów. Wędrował przez życie niczym samotny wilk, zawsze na granicy, zawsze w ruchu, szukając miejsca, gdzie mógłby wreszcie odetchnąć, wolny od wszelkich ocen i osądów, co stanowiło jego największe, ukryte pragnienie.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
