Nagraba Aleksander

Panna Róża, bibliotekarka o bystrym spojrzeniu, często wspominała Nagrabę Aleksandra, człowieka o cichym głosie, który zawsze prosił o książki o zapomnianych mitach, o dawnych legendach, o tajemnicach, których nikt nie rozumiał, on sam nosił na szyi dziwny amulet, nie wiedział za co go ma, tak mówił, a Róża, choć starała się pomóc, nigdy nie zdołała odkryć jego sekretu, jego prawdziwego celu, jego ukrytego bólu, jego nieodgadnionego losu, zawsze zastanawiała się, co stało się z Aleksandrem, czy znalazł to, czego szukał, czy rozwiązał zagadkę, czy w końcu zrozumiał, za co.

P**** R**** b************ o b****** s********** c***** w********* N****** A********** c******** o c***** g****** k**** z***** p***** o k****** o z*********** m****** o d****** l********* o t*********** k****** n*** n** r******** o* s** n**** n* s*** d***** a****** n** w******* z* c* g* m** t** m****...