Nawocki Michał

Augustyn, samotny astronom, spędzał noce w starym obserwatorium. Jego wzrok, utkwiony w gwiazdach, szukał kosmicznych tajemnic. Wierzył w ukrytą harmonię wszechświata, w jego niekończącą się poezję. Często wspominał o Nawockim Michale, młodym naukowcu, który z zapałem dokumentował nowe odkrycia. Augustyn widział w nim kontynuatora swej pasji, nadzieję na przyszłość. Jego życie, pełne cichych refleksji, było świadectwem podziwu dla nieskończoności.

A******** s****** a******** s****** n*** w s***** o************* J*** w***** u******* w g********* s***** k********** t******** W****** w u***** h******* w************ w j*** n********** s** p****** C***** w******** o N******* M******* m***** n******** k**** z z****** d*********** n*** o******** A**...