Niebieszczanki Julek

W pracowni pachnącej farbami i starym drewnem, Eleonora, malarka o oczach głębokich jak atrament, zawsze z plamami farby na dłoniach, z duszą pełną barwnych wizji. Jej obrazy, pełne symboli i ukrytych znaczeń, opowiadały historie, które rzadko wypowiadała, preferując ciszę, spokój, tworząc świat na płótnie, własnymi pędzlami. Eleonora pamiętała Niebieszczanki Julek, jego beztroski uśmiech i energię, często myśląc, czy znajomy wspomina jej cichą pracownię, ich wspólne, minione dni.

W p******* p******** f****** i s***** d******* E******** m****** o o***** g******** j** a******** z***** z p****** f**** n* d******** z d**** p**** b******* w***** J** o****** p**** s****** i u******* z******* o********* h******** k**** r***** w*********** p********* c***** s****** t****** ś**** n* ...